FANDOM



Wyprawa kijowska − nazwa wyprawy Bolesława I Chrobrego, która odbyła się w 1018 roku. Jej głównym celem było osadzenie na tronie wielkoksiążęcym w Kijowie zięcia Bolesława, Świętopełka.

Przed wojną

Między 1002 a 1015 roku Świętopełk pojął za żonę córkę Bolesława. Około 1013 roku zostali uwięzieni przez Jarosława Mądrego. W tym samym także roku Bolesław podpisał pokój w Merseburgu z Cesarstwem. W 1013 roku w celu uwolnienia córki i zięcia z niewoli przeprowadził mało znaną wyprawę, która według relacji Thietmara spustoszyła cały kraj Włodzimierza I Wielkiego, czyli Ruś. Świętopełk odzyskał wolność. W 1015 roku doszło do powstania przeciw Jarosławowi. Świętopełk na rok objął władzę, ponieważ podczas wojny domowej zginął Włodzimierz Wielki.

W 1015 roku Jarosław zaatakował przygraniczny Brześć, atak został odparty.

Przebieg wyprawy kijowskiej

Wszystko odbyło się w 1018 roku. Bolesław podpisał Pokój w Budziszynie z Niemcami kończący wojnę polsko-niemiecką. Wtedy ruszył na wschód, aby osadził na tronie Świętopełka (od 1016 roku zajmował go Jarosław). Bolesław zyskał sojuszników. Dzięki Thietmarowi wiemy, że w wyprawie brało udział 300 Niemców (ich udział w wyprawie na Ruś był jednym z postanowień pokoju w Budziszynie), 500 Węgrów i około 1000 Pieczyngów. Niewiadoma jest dokładnie liczba polskich wojowników, ale ich liczbę szacuje się na 2 - 5 tysięcy.

Przygotowania Bolesława do wojny na pewno nie uszły uwadze Jarosława. Ruski rocznik, Powieść doroczna podaje, że Jarosław zebrał oddziały ruskie i wikingów i ruszył przeciwko siłom Bolesława i Świętopełka.

Po koncentracji w połowie czerwca polska wyprawa 22 lipca stanęła nad przygranicznym Bugiem w okolicy grodu Wołyń. Jarosław został zmuszony do podziału sił: część jego wojska musiała odepchnąć łacinników od granicy, a reszta obronić się przed Pieczyngami, którzy właśnie szturmowali Kijów. Wrogie armie obozowały po obu stronach Bugu. Odbywały się potyczki słowne, do których włączali się sami władcy.

Decydująca dla kampanii bitwa odbyła się najprawdopodobniej 23 lipca 1018 roku. Bitwa rozpoczęła się, jeśli można tak powiedzieć, przez przypadek. Bolesław nakazał huczne świętowanie jakiegoś święta. Polacy rzucali nieczystościami, które zostały po gotowaniu w Rusinów. Ci rozzłoszczeni zaczęli ostrzeliwać Bolesława z łuków. Władca nie chcąc tracić takiej okazji szybko i sprawnie zdobył Bug i zwyciężył Rusinów.

Po tym zwycięstwie Bolesław szybkim tempem przemieszczał się z armią na wschód (25 km na dzień). Po dwóch tygodniach stanął pod Kijowem. Kijów był w tamtym czasie wielkim miastem dorównującym metropolią Europy Zachodniej. Thietmar pisał, że jest tam więcej niż 400 kościołów i 8 rynków. Ponieważ mieszkańcy walczyli wcześniej z Pieczyngami wycieńczeni, otworzyli bramy przed nowymi napastnikami. 14 sierpnia 1018 roku Bolesław wjechał do Kijowa. Już we wrześniu wyjechał ze stolicy Rusi, ale do Polski powędrowały mityczne skarby, wielkie ilości bogactw rusińskiego miasta. Władzę w mieście objął Świętopełk. Nie udało się tylko odzyskać córki Bolesława. Chociaż Chrobry pisał do Jarosława siedzącego w Nowogrodzie, nic się nie dowiedział i dotąd nie wiadomo co się stało z bezimienną córką Bolesława, żoną Świętopełka. W drodze powrotnej Bolesław przyłączył do Polski Grody Czerwieńskie.

Źródła

  • Bolesław I Chrobry, tom 2 kolekcji Władcy Polski, wydawnictwo Hachette 2009