FANDOM


Pius XII (właśc. Eugenio Pacelli, ur. 2 marca 1876 w Rzymie, zm. 9 października 1958 w Castel Gandolfo) − 260. papież i 2. Suweren Państwa Miasto Watykan w okresie od 2 marca 1939 do 9 października 1958.

Biografia Edytuj

Dzieciństwo i kapłaństwo Edytuj

Urodził się w rodzinie adwokata konsystorii. Pochodził ze szlachty związanej z Watykanem. Był synem Filippa Pacelli i Virginii Graziosi.

Po ukończeniu katolickiej szkoły powszechnej u Sióstr Bożej Opatrzności uczył się w gimnazjum świeckim. Od dzieciństwa wykazywał zamiłowanie do języków, zwłaszcza łaciny, oraz antyku i muzyki. Był ministrantem w kościele Chiesa Nuova, a jego ulubioną zabawą było odprawiania udawanych mszy. W 1894 uzyskał maturę w Liceum Visconti i wstąpił do seminarium duchownego. W Collegium Capranica studiował filozofię oraz matematykę i grekę. W 1895 przeniósł się do rzymskiego Seminarium św. Apolinarego, a na Uniwersytecie Rzymskim uczęszczał na wykłady z literatury i historii. Od 1899 kontynuował studia prawnicze na Gregorianum. Święcenia kapłańskie otrzymał 2 kwietnia 1899. W 1902 uzyskał stopień doktora obojga praw. Odbył praktykę w Sekretariacie Stanu, a od 1903 był minutantem. 1905 został prałatem domowym i rozpoczął współpracę z Pietrem Gasparrim - późniejszym sekretarzem stanu. W 1911 objął stanowisko podsekretarza, w 1912 prosekretarza, a w 1914 sekretarza Kongregacji ds. Kościoła. Pacelli negocjował konkordat z Serbią, podpisany bezpośrednio przed I wojną światową. Jego podpisanie wywołało poruszenie i sprzeciw w Austro-Węgrzech, które dotychczas miało zwierzchnictwo nad Kościołem serbskim.

Biskupstwo i służba dyplomatyczna Edytuj

3 kwietnia 1917 papież Benedykt XV mianował go nuncjuszem w Monachium w Bawarii, a następnie konsekrował go na arcybiskupa tytularnego Sardes. 8 maja 1917 Pacelli wyruszył do Monachium. Jego podróż zwróciła uwagę komentatorów, ze względu na luksusy jakich zażądał podczas podróży. Nuncjaturę w Monachium, w pałacu przy Brennerstraze, znajdującym się naprzeciwko Brunatnego Domu, objął 25 maja 1917.

W 1920 Eugenio Pacelli otrzymał nominację na nuncjusza w Berlinie. 16 grudnia 1929 został kreowany kardynałem przez papieża Piusa XI, a 9 lutego 1930 został sekretarzem stanu przy Stolicy Apostolskiej. Za jego ważny sukces należy uznać podpisanie w 1933 konkordatu z III Rzeszą. W latach trzydziestych składał też wizyty m.in. w Argentynie, Stanach Zjednoczonych, Francji i Wielkiej Brytanii. Od 1 kwietnia 1935 do momentu wyboru na papieża był także kamerlingiem.

Pontyfikat Edytuj

Po śmierci papieża Piusa XI konklawe trwało tylko jeden dzień. W trzecim głosowaniu, kardynał Eugenio Pacelli, w dniu swoich 63. urodzin, został wybrany na papieża. Przyjął on imię Piusa XII. Po raz pierwszy w historii Kościoła katolickiego uroczystość koronacji transmitowano przez radio.

Sprawy zagraniczne Edytuj

Pierwsze lata pontyfikatu przypadły na okres II wojny światowej. Podczas działań zbrojnych nawoływał do pokoju i organizował pomoc humanitarną. Udzielił też azylu ok. 5000 Żydom. Potępiał działania Hitlera, ale nigdy nie zaprotestował ostro przeciwko okrucieństwu hitlerowców i represji wobec Żydów.

Papież Pius XII był przychylnie nastawiony do katolicko - narodowych dyktatur w Hiszpanii i Portugalii oraz do faszystowskiego rządu Niepodległego Państwa Chorwackiego. Przywódca tego państwa, Ante Pavelić został przyjęty 18 maja 1941 na audiencji w Watykanie, gdzie papież udzielił mu błogosławieństwa. Po wojnie, zawarł korzystne dla Kościoła konkordaty z Portugalią i Hiszpanią.

Sprawy religijne Edytuj

Przeprowadził reformę liturgii Wielkiego Tygodnia. Ujednolicił ulgi w stosowaniu postu eucharystycznego i udziału w wieczornych mszach świętych. Dopuścił do zastosowania w niektórych częściach liturgii języków narodowych oraz uznał znaczenie objawień fatimskich. Nakazał też rozpocząć na szeroką skalę wykopaliska pod Bazyliką Świętego Piotra w celu odkrycia grobu pierwszego papieża. Był pierwszym papieżem, który był znany nie tylko za pomocą radia, ale także telewizji. Kanonizował papieża Piusa X. Wydał aż 40 encyklik.

Śmierć Edytuj

Pius XII zmarł 9 października 1958 w Castel Gandolfo z powodu ostrej niewydolności krążeniowej spowodowanej atakiem serca. Cztery dni później pochowany w Watykanie w Bazylice św. Piotra. Jego następcą został kard. Angelo Roncalli, wybrany na konklawe 28 października 1958.

Ciekawostki Edytuj

  • Wkrótce po zakończeniu wojny przesłuchiwany w charakterze świadka przed procesami norymberskimi generał SS Karl Wolff twierdził, że istniał niemiecki plan porwania papieża. Szczegóły tego planu Wolff podał w 1972 na prośbę administracji Watykanu. Twierdził przy tym, że sam Hitler odstąpił od planu, obawiając się konsekwencji. Z kolei z dokumentów przebadanych przez niemieckiego jezuitę Petera Gumpela wynika, że Pius XII przygotował się na ewentualne internowanie: zdecydował, że wraz z momentem jego pojmania zrzeka się swojej funkcji, nakazując kardynałom wybranie nowego papieża i – w razie potrzeby – przeniesienie Stolicy Apostolskiej. Garry Krupp – emerytowany amerykański biznesmen i filantrop żydowskiego pochodzenia – mówi o realnym zagrożeniu życia papieża. Twierdzi, iż we wrześniu 1943 Hitler wydał Karlowi Wolffowi rozkaz przygotowania planu neutralizacji papieża. Watykan miał zostać zajęty, członkowie Kurii wymordowani, a Pius XII wywieziony do zamku w Liechtenstein, gdzie miał zostać zamordowany.

Źródła Edytuj

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.