FANDOM


Niewola babilońska – termin określających okres w historii Izraela, kiedy część jego obywateli została przesiedlona na północ.

Pierwsze wysiedlenie babilońskie miało miejsce w 597 roku p.n.e. za panowania Nabuchodonozora II. Kolejne 10 lat później, a ostatnie w 582 p.n.e. Łącznie zostało do Babilonu i Asyrii przesiedlonych kilka-kilkadziesiąt tysięcy Żydów. Dopiero w 539 p.n.e. król perski, Cyrus Wielki pozwolił im na powrót do ojczyzny, jednak tylko dwa plemiona skorzystały z tego prawa. Reszta została najprawdopodobniej w Babilonie. Inni udali się (lub uciekli wcześniej) na północ, do ziem Medów czy Scytów, dając później początek teoriom o dziesięciu zaginionych plemionach. Prawdopodobnie także ich część mogła uciec na tereny Egiptu.

Wydarzenia te zostały opisane w Starym Testamencie. Badania historyczne i archeologiczne wskazują, iż wysiedlonych zostało ok. 20% mieszkańców Judy. Choć Jerozolima została zniszczona, osiedla w innych częściach kraju nadal był zamieszkane. Istnieje dokument historyczny, Cylinder Cyrusa, wspominający o tym, iż Cyrus Wielki pozwolił wrócić różnym ludom na ich ziemie, choć nie wiadomo, czy wydarzenie to odnosiło się także do Żydów.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki