FANDOM


Najazd Scytów na Bliski Wschód
Artykuł nie posiada grafik? Dodaj je!
Informacje
  • Miejsce
  • Bliski Wschód 
  • Okres trwania
  • 670 - 625 p.n.e. 
  • Wynik
  • Scytowie się wycofali 
Strony konfliktu
  • Scytowie 
  • Imperium asyryjskie 
  • Media 
Dowódcy
  • Madjas 
  • Aszurbanipal 
  • Jozjasz 
  • Kjarksares 
  • † - poległy w walce
  • (†) - prawdopodobnie poległy w walce

Najazd Scytów na Bliski Wschód − epizod starożytny z VII wieku p.n.e., kiedy Scytowie wyprawili się wgłąb Bliskiego Wschodu.

Początki ekspansji Edytuj

Scytowie w drugiej połowie VII wieku p.n.e. zajęli ziemie Kimerów, a następnie wkroczyli na Kaukaz, poruszając się wzdłuż wschodniego wybrzeża. Najpierw zajęli ziemie tzw. kultury Koban, po obu stronach Kaukazu, na terenie dzisiejszej Osetii Północnej, co dało początek teoriom, jakoby Osetyjczycy pochodzili od Scytów. Początkowo współistnieli z nią pokojowo, wskazują na to scytyjskie groby na Kaukazie. Scytowie mieszkali się z miejscową arystokracją[1]. Później osiedlili się oni między rzeką Kurą i Araksem. Tereny te był potem zwane Skythenoi przez Xenofona, Sacassani przez Pliniusza Starszego oraz Sacasene przez Ptolemeusza. Około 670 p.n.e. Scytowie pod wodzą Ispakaiosa zaatakowali Asyrię, lecz ci zawarli z nimi separatystyczny pokój.

Atak Edytuj

Pierwszym państwem, jakie padło pod ciosami Scytów (a także Kimerów) było Urartu. Niedługo później Scytowie pod wodzą króla Madjasa wkroczyli do Medii i zajęli ją (653 p.n.e.[2]). Byli sojusznikami Asyrii i udzielili im pomocy, kiedy Medowie zaatakowali ich stolicę Niniwę. Potem najechali oni i zniszczyli królestwo Urartu. Następnie przeszli przez Syrię. Ludność uciekała do potężnie obwarowanych twierdz, razem z wojskiem, a cała reszta, wsie i miasteczka, wszystko padało łupem Scytów. Omijając większe miasta, razem z taborem jeńców wkroczyli do Izraela. Rozłożyli obóz pod miastem Bet-Szan w Izraelu, co wyjaśnia, dlaczego długo nazywano je Scytopolis[3]. Dalej ruszyli przez Galileę i wzdłuż Morza Śródziemnego, niszcząc osady filistyńskie: Aszdod, Gaza i Ekron. Jerozolimę jednakże oszczędzili. Wreszcie wkroczyli do północnego Egiptu przez Synaj i stanęli u bram Nilu, jednak ówczesny faraon Psametych (Psametyk) wyszedł im naprzeciw, a potem przebłagał ich darami i modlitwami, by oszczędzili kraj. Zostawili oni jednak w kraju część armii, organizując wypady na ziemie izraelskie, choć Jerozolima nie została zdobyta. Po wycofaniu się ruszyli w bezładzie na północ. Po drodze zdobyli oni i złupili świątynię Afrodyty w Aszkelonie. Następnie służąc w wojsku babilońskim zdobyli i złupili Niniwę. Wycofali się oni w końcu ze zdobytych terenów. W Medii król Kjaksares kazał wydać ucztę na cześć Scytów, a po upiciu, wymordować ich (625 p.n.e.). Ogólnie ich panowanie w tych rejonach trwało 28 lat.

Przypisy

Bibliografia Edytuj

  • Herodot : [1]

Linki zewnętrzne Edytuj

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki