Fandom

HistorioPedia

Kontrola i kierowanie mediami przez władze komunistyczne na Węgrzech

1261stron na
tej wiki
Dodaj nową stronę
Dyskusja0 Udostępnij

Kontrola i kierowanie mediami przez komunę na Węgrzech była bardzo ostra. Pod wieloma względami przewyższała nawet system sowiecki. Podstawą była zasada kontraselekcji, która zaczynała się już przy przyjmowaniu kandydatów na studia, gdzie oprócz członków dynastii twórczych i osób które dostały się na studia w drodze protekcji czy też udzielenia decydentom pokaźnych łapówek, przyjmowano tylko osoby posiadające list polecający od organów partyjnych i zostały skontrolowane przez bezpiekę. W podobny sposób przyjmowano osoby do redakcji gazet, czasopism, wydawnictw, agencji prasowych, kroniki filmowej, radia i telewizji. Nad mediami dwie instytucje dokonywały bardzo ścisłą kontrolę: Urząd Informacji Rządu (Kormány Tájékoztatási Hivatala), gdzie kompetentnym dyrektorem departamentu była żona Janosza Kadara, oraz Wydział Agitacji i Propagandy Komitetu Centralnego WSPR (a wcześniej MDP) i dodatkowo w przypadku telewizji i filmu (Kroniki Filmowej, Wytwórni Filmów Dokumentalnych) Wydział Kultury, Nauki i Oświaty KC WSPR. W przypadku mediów wojskowych dochodził jeszcze Departament Prasy oraz Komitet Zakładowy WSPR Ministerstwa Obrony Narodowej, a w przypadku prasy Gwardii Robotniczej, MSW, milicji, straży pożarnej itd — Departament Prasy MSW i III Główny Zarząd MSW (bezpieka). Podobnie działał mechanizm mianowania redaktorów naczelnych i dyrektorów wydawnictw oraz Telewizji Węgierskiej, Radia Węgierskiego i Węgierskiej Agencji Telegarficznej MTI. Na Węgrzech nie było Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk jak w Polsce, ale mimo tego kontrola była wielokrotnie ostrzejsza, odpowiadali za nią redaktorzy naczelni i sekretarze partyjni danej instytucji, redakcji, wydawnictwa itd.

Wywieranie wpływu na publikacje mediówEdytuj

MTI székház.jpg

Gmach węgierskiej agencji prasowej MTI

Najważniejsze były powielane rotaprintem (woskówkami) tajne, poufne, ściśle poufne i ściśle tajne, numerowane numerem osbiorcy, informatory regularnie wydawane przez agencję prasową, Biuro Indformacji Rządu oraz Wydział Agitacji i Propagandy KC WPR, których było blisko sto. Był to przegląd prasy zachodniej, materiały nasłuchu zagranicznych stacji radiowych, przede wszystkim Radia Wolna Europa, zawierające odpowiednie wskazówki jak obowiązkowo komentować dane wydarzenie. Podobne biuletyny wydawały poszczególne ministerstwa, również zawierające obowiązek odpowiedniego komentowania wydarzenia (pożar w fabryce, wypadek drogowy znanej osoby itp.) Jeżeli jakaś gazeta (radio, telewizja itd) odbiegła od wskazań, redaktora naczelnego pociągano do surowej odpowiedzialności. Zdarzały się wypadki, że w drukarni pomieszano podpisy pod zdjęciami, nieumyślnie ośmieszając przez to koryfeusza partyjnego — w takim przypadku również „leciała głowa” redaktora naczelnego. Zresztą od informacji przesyłanych teleksem do redakcji przez Węgierskią Agencję Telegarficzną MTI również nie można było odbiegać i komentować inaczej, jak to komentowało MTI! Biuletyny te otrzymywali redaktorzy naczelni i ich zastępcy, a w przypadku dzienników, Telewizji Węgierskiej, MTI, Radia — również kierownicy działów. Oprócz tego lądowały na biurkach szefów KC i komitetów wojewódzkich partii, ministrów, wiceminstrów, dyrektorów depatamentów ministerstw oraz Przewodniczących Rad Narodowych, szefów Patriotycznego Frontu Ludowego, Ligi Kobiet, centralnych i wojewódzkich organów KISZ itd.

ŁącznośćEdytuj

AVeszprémiAntallNekrológ.jpg

Nekrolog dr.Józsefa Antalla seniora pióra chrześniaka

Oprócz dalekopisów redakcyjnych oraz telefaxów (przesyłanie fotografii i rycin), które były połączone z agencją MTI, Urzędem Informacji Rządu, KC WSPR i bezpieką, na biurku każdego redaktora naczelnego leżał specjalny aparat telefoniczny podłączony do sieci telefonów „K” (od kormány - rząd). Według specjalnej ściśle tajnej książeczki telefonicznej, w spisie figurowali wszystcy członkowie i kierownicy wydziałów KC WSPR, ministrowie, ich zastępcy i dyrektorzy departamentów, Premier i jego pomocnicy, blisko sto osób z MSW, oraz wiele z MSZ i Biura Prasowego Rządu (Urzędu Informacji Rządu), funkcjonariusze KISZ, Gwardii Robotniczej itd, których po wykręceniu odpowiedniego czterocyfrowego numeru, automatyczna centrala natychmiast łączyła. Sieć telefonów „K” obsługiwany był przez bezpiekę, która kontrolowała i stenografowała rozmowy. Dzięki tym telefonom można było rozwiać wątpliwości odnośnie publikowania czy nie publikowania danego materiału, czy wątpliwości dotyczących informacji „z ostatniej chwili”. Bezczelnie korzystając z takiego aparatu redaktora naczelnego dziennika „Esti Hírlap”, Roland Antoniewicz przesłał w imieniu „sekretariatu KC” nekrolog ministra dr. Józsefa Antalla seniora do dziennika „Napló” w Bezprym.

StrukturaEdytuj

Codzienna prasa partyjnaEdytuj

Napilapok.jpg

Centralne dzienniki węgierskiej komuny

Do codziennej prasy partyjnej, wydawanej przez partyjne wydawnictwo Hírlapkiadó Vállalat, oprócz centralnego dziennika — szmatławca „Népszabadság” (do 1956 r „Szabad Nép”), należały wszystkie dzienniki komitatowe (wojewódzkie):

To wydawnictwo wydawałą również wszystkie gazety zakładowe, z których najważniejszymi były:

Siedziba Hírlapkiadó Válallat, z anią Teatr Narodowy, który zburzono.jpg

Siedziba Hírlapkiadó Válallat, za nią gmach Teatru Narodowego, który zburzono powołając się na budowę metra

tu wydawano także prasę studencko-zakładowo-partyjną poszczególnych uczelni

oraz inne wydawnictwa:

Prasa związkowaEdytuj

Wydawało je wydawnictwo prasy związkowej

  • Népszava była centralnym dziennikiem Ogólnokrajowej Rady Związków Zawodowych

Gazetami poszczególnych związków zawodowych były:

Wydawnictwa Lapkiadó VállalatEdytuj

Siedziba Lapkiadó Vállalat.jpg

Siedziba Lapkiadó Vállalat w Budapeszcie

Nieoficjalnie było wydawnictwem rządowym, tu wydawano Dziennik Urzędowy (Magyar Közlöny) i dzienniki urzędowe resortów oraz wydawnictwa fachowe i całą prasę prosowiecką

Wydawnictwo Prasy MłodzieżowejEdytuj

Prasa związkowaEdytuj

  • Népszava była centralnym dziennikiem Ogólnokrajowej Rady Związków Zawodowych

Gazetami poszczególnych związków zawodowych były:

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Więcej z Fandomu

Losowa wiki